Naar Moskou op 1 liter brandstof

Editie: Juli 2013 | Tekst: | Fotografie: AP images for Shell

Zo zuinig mogelijk rijden in een zelfgemaakt voertuig. In mei vond opnieuw één van ‘s werelds meest uitdagende studentenwedstrijden plaats op het gebied van innovatie, techniek en duurzaamheid: de Shell Eco-marathon.

Max Richtering Blenken

Max Richtering Blenken
  • Leeftijd: 21 jaar
  • Studie: Engineering Design & Innovation
  • Opleidingsinstituut: Hogeschool van Amsterdam
  • Functie: Teamcaptain H2A

‘Voertuigen rijden op conventionele én alternatieve brandstoffen’

Meer dan 3.000 studenten uit 24 landen namen het afgelopen mei in hun zelfgebouwde auto’s tegen elkaar op in de straten van Rotterdam. Van de in totaal 200 teams verschenen er 17 Nederlandse studententeams aan de start met als doel om zo ver mogelijk te rijden op zo min mogelijk brandstof.

Klassen

De strijd binnen de Shell Eco-marathon wordt gestreden in auto’s onderverdeeld in twee klassen: de Prototype klasse en de UrbanConcept klasse. Auto’s in de Prototype klasse zijn zo gestroomlijnd mogelijk en hebben veel weg van een ligfiets. In deze klasse zie je de meest innovatieve wielophanging, aandrijving en elektrische systemen voorbij komen. In de UrbanConcept klasse rijden auto’s die meer lijken op het reguliere wegverkeer. Zo hebben de voertuigen vier wielen, remlichten, een claxon, ruimte voor een koffer en de bestuurder zit rechtop in de auto. In beide klassen kunnen de teams hun voertuig laten rijden op verschillende soorten brandstof. Er zijn 7 verschillende soorten waar een team uit kan kiezen. Allereerst zijn daar de conventionele brandstoff en: benzine, diesel, ethanol, FAME en GTL. Maar een team kan ook kiezen voor een alternatieve brandstof zoals waterstof of elektrisch (eventueel aangevuld met zonne-energie).

‘200 innovatieve auto’s in de Rotterdamse straten’

Shell Eco-marathon

Max Richtering Blenken

Max Richtering Blenken, Teamcaptain H2A: In september 2012 hoorde ik dat de HvA opnieuw zou gaan deelnemen aan de Shell Eco-marathon. Zelf heb ik een interesse in de auto-industrie en het feit dat het om een groot evenement ging met een competitie element sprak me erg aan. Dit studiejaar is er een geheel nieuw team gevormd van 26 mensen, allen afkomstig van verschillende opleidingen binnen de HvA.” Bij de start van het project was al vastgelegd dat de studenten een voertuig zouden gaan bouwen  binnen de prototype klasse, rijdend op de energiebron van de toekomst: waterstof. “Dan begint het eigenlijk met onderzoek en schetsen. Hoe moet de auto eruit gaan zien? Welke materialen gaan we gebruiken? Hoe zit de achterwielaandrijving in elkaar?  Die fase heeft ongeveer een half jaar geduurd en pas in februari zijn we echt gestart met het bouwen. Heel tof was dat, want dan  ga je echt zien waar je al die maanden al mee bezig bent.”

Problemen die het proces vertragen

Heel wat uren besteden Max en zijn team aan het project. “Alles moet  op tijd klaar zijn en daar gaan flink wat uren inzitten. Een dag in de week die ervoor staat is niet voldoende, dus in de praktijk zaten we ook na college tot 23.00 uur, tot de school dicht ging aan de auto te werken. Want ook al maak je een goede planning, je krijgt toch te maken met problemen die het proces vertragen, zoals bestellingen die niet op tijd geleverd worden.”

‘In onze eerste run viel de motor uit’

Als in april de auto in grove lijnen compleet is, kan het team de eerste testen uitvoeren. “Dan begint het nagelbijten. Onze tactiek was om veel tijd te investeren in het onderzoek en het bouwen, zodat we in één keer een goed en stevig voertuig zouden hebben. Ik heb het maar gewoon op me af laten komen en gelukkig werkte de auto mechanisch prima de eerste keer. Alleen in de  elektrische aandrijving, die erg complex is, moest in het programmeerwerk nog een paar kleine aanpassingen gemaakt worden. Eigenlijk gaat dan het wedstrijdelement pas spelen. Tot die tijd ben je zo bezig met het leerproces, dat de race een beetje op de  achtergrond komt te staan.”

Shell Eco-marathon

Shell Eco-marathon

De Shell Eco-marathon zelf vindt plaats in Rotterdam en omdat het een meerdaags evenement is verblijft het hele team, samen met vele andere deelnemers, op een camping vlak naast het circuit. Voor de auto daadwerkelijk de weg op mag moet het voertuig  in het kader van de veiligheid een technische keuring doorstaan. “Daar komt veel meer bij kijken dan je denkt. Zo moet de auto  aan de juiste afmeting en gewicht voldoen, de draaicirkel moet voldoen aan de reglementen, maar ook de gordel, toeter en het  zicht wordt gecheckt.” Ondanks dat het half mei is zit het weer flink tegen. “Hierdoor hebben we een beetje moeten improviseren, het rijschema moeten omgooien en konden we uiteindelijk op de dag dat de competitie begon pas onze eerste testrun maken.”  Voor de competitie rijden de auto’s tien rondes, waarvan de beste score meetelt voor de ranglijst. “In onze eerste run viel de  motor uit, gelukkig was het een klein mankement wat we meteen konden verhelpen. Onze beste score hebben de laatste dag van de competitie gehaald en daarmee stonden we meteen bovenaan in onze klasse. Dat hadden we natuurlijk wel gehoopt, maar  zeker niet zien aankomen.”

‘We wilden in één keer een stevig voertuig hebben’

Terugkijkend is Max van mening dat hij geen beter project had kunnen kiezen. “Ik heb hier zoveel van geleerd. Omdat we op school een werkplaats hadden met goede machines hebben we veel zelf kunnen maken, maar ook was het als teamcaptain een uitdaging om een groot team bij elkaar te houden en zo efficiënt mogelijk te werken. En natuurlijk was het event zelf ook echt een spektakel om mee te maken.”