Veranderingen binnen de farmasector

Editie: Januari-Februari 2014 | Tekst: | Fotografie: IStock

Wie in de farmaceutische sector aan de slag gaat komt terecht in een wereld tussen publiek en privaat. Een veranderlijke wereld waarin continu dialoog is over openheid en verdienmodellen. De jongeren afdeling van branchevereniging Nefarma draagt graag bij aan de gaande veranderingen binnen de farmasector: ‘Aan de ideeën en het enthousiasme onder de jongeren zal het zeker niet liggen!

Emily Kraaijenbrink

Emily Kraaijenbrink
  • Leeftijd: 26 jaar
  • Studie: Health Economics, Policy and Law
  • Opleidingsinstituut: Erasmus Universiteit (iBMG)
  • Functie: Beleidsmedewerker public & international affairs
  • Werkgever: Nefarma

‘We zoeken continu de dialoog op

Sinds een jaar is het jongeren platform van branchevereniging Nefarma actief. “We zijn nu bijna een jaar onderweg”, vertelt Emily Kraaijenbrink van Jong Nefarma. “En tot nu toe wordt er goed op ons initiatief gereageerd. De bedrijven zijn erg nieuwsgierig naar wat we bespreken en volgen ons op de voet.” In verschillende themabijeenkomsten spraken jongeren die werkzaam zijn binnen de farmaceutische sector over onderwerpen als veranderende businessmodellen, reputatie en lang bij dat innovatieve medicijnen snel bij de patiënt komen, via een betrouwbaar systeem van onderzoek, registratie en is dat volgens Emily niet altijd terecht. “De focus ligt vrijwel altijd op sales, terwijl er in de productiefaciliteiten een hele wereld aan vooraf gaat waar men vaak geen idee van heeft. Zo weten veel mensen niet dat Het komende jaar zal moeten blijken hoeveel ruimte we die werkzaam zijn binnen de farmaceutische sector over onderwerpen als veranderende businessmodellen, reputatie en samenwerkingsverbanden. “Niet de minste thema’s, maar iedereen is ervan overtuigd dat alles wat we intern kunnen verbeteren we ook extern uit kunnen stralen”, licht Emily toe. “Je merkt wel dat het, zeker in deze beginfase, nog een zoektocht is. Hoe kritisch kun je zijn als jonge en relatief nieuwe medewerker? En staat de gevestigde orde wel écht open voor kritiek op bestaande en vaak ook ingesleten procedures? Het komende jaar zal moeten blijken hoeveel ruimte we krijgen om bij te dragen aan de veranderingen.”

‘De branche schuwt steeds minder de kritiek’

Tussen publiek en privaat

Wie in deze sector aan de slag gaat komt volgens Emily terecht in een ontzettend interessant en dynamisch werkveld. Emily: “Er komt zoveel kijken bij het ontwikkelen en op de markt brengen van geneesmiddelen! Daar had ik ook geen idee van voordat ik bij Nefarma ging werken. Het interessante is dat iedereen binnen het zorgveld elkaar nodig heeft. Iedereen heeft er belang bij dat innovatieve medicijnen snel bij de patiënt komen, via een betrouwbaar systeem van onderzoek, registratie en vergoeding en met zo min mogelijk bureaucratie.” De dynamiek wordt mede veroorzaakt doordat de sector zich ergens bevindt tussen publiek en privaat. “Zo doen bedrijven zeer risicovolle investeringen om nieuwe geneesmiddelen te ontwikkelen, maar dat doen ze alleen als ze er ook wat voor terug kunnen krijgen als een middel eenmaal de markt heeft gehaald. Dat zorgt voor wantrouwen vanuit de publieke kant.” Al is dat volgens Emily niet altijd terecht. “De focus ligt vrijwel altijd op sales, terwijl er in de productiefaciliteiten een hele wereld aan vooraf gaat waar men vaak geen idee van heeft. Zo weten veel mensen niet dat er intern ontzettend veel regelgeving is, bijvoorbeeld dat bedrijven niet direct reclame mogen maken richting patiënten, maar alleen richting voorschrijvers. Je ziet dan ook elke keer weer als buitenstaanders een bezoek brengen aan farmaceutische bedrijven, dat ze versteld staan van de betrokkenheid, efficiëntie en omvang van het hele proces.”

‘Vaker buiten de gevestigde kaders denken’

Gecompliceerde veranderingen

Binnen de farmaceutische bedrijven is de afgelopen 10 jaar ontzettend veel veranderd en die ontwikkeling is nog steeds gaande. “Er is meer openheid vanuit de bedrijven”, vertelt Emily. “Zo zijn het afgelopen jaar de financiële banden tussen artsen en bedrijven openbaar geworden in het transparantieregister. Ook is men op dit moment aan het kijken naar het openbaarmaken van klinische data.” Daarbij is de wil er wel, legt Emily uit, maar de enorme omvang maakt het gecompliceerd. “Gemiddeld gaat het per studie om een vrachtwagen aan papier met data. Daarbij komt dat de data die naar buiten worden gebracht wel leesbaar en begrijpelijk moeten zijn, anders heeft het natuurlijk weinig zin.” Verder zorgen de veranderende businessmodellen voor flinke verschuivingen binnen de branche. “Medicijnen worden voor steeds specifiekere doelgroepen ontwikkeld en voorgeschreven. Dat heeft namelijk ook gevolgen voor het hele onderzoek- en productieproces.” Het zijn ontwikkelingen die de branche al zeker ten goede zijn gekomen, aldus Emily. Maar tegelijkertijd is ze ervan overtuigd dat er nog meer stappen gemaakt kunnen worden. “Als Nefarma zoeken we daarom continu de dialoog op, juist ook met critici. Kritische noten gaan we niet uit de weg. We proberen daarvan te leren als ze goed onderbouwd zijn. Als we het ermee oneens zijn, proberen we ons eigen verhaal er zo goed mogelijk tegenover te zetten. Maar ik merk bij de leden van Jong Nefarma wel de wens om verder te gaan dan alleen praten. We willen graag met concrete onderwerpen of projecten aan de slag, het liefst samen met de andere partijen in de zorg. Ik heb sterk het gevoel dat er onder jongeren, en ook in samenwerking met jongeren van de stakeholders in het zorgveld, veel minder wantrouwen is ten opzichte van elkaar dan bij de gevestigde orde. Dat was ook overduidelijk de sfeer tijdens ons ZorgSamen-event waar we al die andere partijen hadden uitgenodigd. Wij hebben meer dan ooit het idee dat we elkaar nodig hebben en zijn bereid naar elkaars verhaal te luisteren en daarin concessies te doen. De branche is opener geworden, zoekt de dialoog op en schuwt steeds minder de kritiek die er altijd zal zijn. Dat is een verandering die wij voort willen zetten. Dat vergt van de mensen die er werken dat ze zich soms ook kwetsbaar op durven te stellen. Ze zullen gedwongen worden vaker buiten de gevestigde kaders te denken en te handelen.”